Login Members

Over ons Fred’s Bouwtekeningen

We moeten alweer terug naar het jaar 1959 om je mee te nemen langs mijn ‘avontuur’ tot het zijn van een doorsnee timmerman tot Fred’s Bouwtekeningen. Want dat wat als een eenvoudige hobby begon is uitgegroeid tot een van de grootste Doe-het-zelf communities van Europa. En daar ben ik behoorlijk trots op.

Ik ben in 1959, in het prachtige Zeeuwse Wemeldinge, geboren als zoon van een timmerman (jawel) en een administratief medewerkster. Zoals vroeger vanzelfsprekend was, waren mijn ouders allebei ontzettend harde werkers. Mijn vader was de hele dag en avond aan het werk en mijn moeder kwam direct na haar werk thuis om voor de kinderen te koken. Toen we jong waren, moesten we op onze vrije dagen af en toe mee met mijn vader zodat we niet alleen thuis waren.

Mijn vader had, net als ik later zou doen, een eigen zaak. Hij was wat we tegenwoordig een zelfstandige zonder personeel noemen. Door heel Wemeldinge en omstreken werkte hij als timmerman. En velen zullen zijn naam in deze omgeving dan ook goed kennen.

Een van de grootste overeenkomsten tussen mijn vader en ik, is dat we allebei oog voor bouwtekeningen hadden. Er was geen project dat we zonder bouwtekeningen wilden aanpakken. Zonder een bouwtekening, kon je volgens mijn vader niet de fundering bieden die je van een stevige stoel, tafel of wat dan ook mag verwachten. En zijn lessen zijn dan ook overwegend onderdeel van Fred’s Bouwtekeningen.

Je kunt zeker een honderdtal van zijn originele ontwerpen tegenkomen in het pakket. De kloostertafel, in de grootste vorm, is een van de ontwerpen die meer dan 50 jaar geleden door mijn vader getekend zijn. En dat was nog in de tijd dat CAD nog lang niet bestond.

Zijn tekeningen hebben een enorme invloed op mijn huidige werk gehad. Op het werk dat Fred’s Bouwtekeningen heet. En de bouwtekeningen waar jij, net als tienduizenden anderen, gebruik van maakt om de leukste projecten uit te voeren.

Hoe ik op jonge leeftijd al timmerman wilde worden

Je hebt ondertussen een idee waarom ik eigenlijk voor het leven van een timmerman heb gekozen. Dit was nooit een pad van het geld waar jongeren van tegenwoordig zo graag voor willen kiezen. Nee. Het was het pad van ambacht. Het pad van het kunnen zien van wat je gemaakt hebt. En trots kunnen zijn als je ziet dat iemand er daadwerkelijk gebruik van maakt.

Voordat ik besloot om de timmermansopleiding te volgen, een opleiding die nu steeds minder vaak gekozen wordt, wilde ik zelf eerst wat projecten uitproberen. En dan moet je meenemen dat ik destijds een jaar of 15 was. Je begon al een stuk eerder met je opleiding, helemaal in de jaren 70 en 80.

Ik had vrij jong al wat kleine dingen uitgeprobeerd. Zoals een kleine tafel met wat stoelen, tuinbankjes en een hondenhok. Hier was ik al ongelofelijk trots op, helemaal als mijn vader zei dat ik er best wel oog voor had.

Maar toen ik eenmaal serieus begon te worden met klussen en aan de timmermansopleiding begon, begreep ik pas echt wat je allemaal wel niet met je eigen handen kon maken.

Als jij een doe-het-zelver bent, is vandaag de dag een timmermansopleiding niet meer te vergelijken met wat er nodig is om te kunnen bouwen. Vroeger werd een stuk meer met hout gemaakt, waardoor de timmermansopleiding een logische keuze was. Nu zie je dat de opleidingen meer gericht zijn op aannemers van grotere projecten. Ik zie mijzelf meer als een doe-het-zelver dan als een aannemer van grote projecten. Groter dan een grote kapschuur maken ga ik dan ook niet.

Dit is hoe ik serieus begon met bouwen

Toen er een duidelijk beeld was van wat ik allemaal kon maken, begon ik op te bouwen naar steeds grotere projecten. Ik begon met het leren van houtbewerking en het verzorgen van het hout. Eerdere tafels en stoelen die ik gemaakt had, zagen er ondertussen namelijk al niet meer mooi uit. Vaak koos ik voor minder hout of wist ik gewoon niet hoe ik het goed kon onderhouden. En je wilt ook niet alles aan je oude man vragen.

Dus toen ik eenmaal alles goed geleerd had, hoe ik het hout moest onderhouden zodat het lang meeging, begon ik projecten opnieuw te bouwen die ondertussen verwaarloosd waren.

De eerste tafels die ik maakte zagen er al stukken beter uit. Een zestal stoelen bij de tafel en ik kon meteen de tafel aan iemand uit de buurt verkopen. Als je zo’n aanpak hebt, is het absoluut niet moeilijk om wat te verdienen aan je werk. En in mijn geval was mijn werk ook nog eens mijn hobby.

Daarna begon ik steeds grotere projecten aan te pakken. Van houthokken ging ik naar de kleine schuurtjes toe. En van de schuurtjes naar enorme kippenhokken en grote garages.

Ik was ontzettend trots op wat ik tot dusver allemaal had weten te maken. En steeds meer kreeg ik de vraag of ik dit voor anderen kon doen. Totdat je op een gegeven moment helemaal vol zit. Zo vol, dat je nog wel jaren bezig bent met het uitvoeren van al het bestaande werk..

Doe het lekker zelf!

Veel van de klussen die ik aangeboden kreeg was door mensen die het mogelijk wel zelf konden doen, maar hier nog niet de juiste kennis voor hadden. Omdat ik te weinig tijd had om deze projecten ooit zelf uit te voeren, besloot ik mijn bouwtekeningen en lessen met ze te delen. Dit beviel mij en mijn kennissen zo goed, dat ik al vrij vlot de keuze maakte om deze kennis om te vormen tot Fred’s Bouwtekeningenpakket.

Ondertussen bestaat het pakket al zo’n 20 jaar, waarvan 10 jaar in de online vorm. Alles is gedigitaliseerd en voorzien van duizenden bouwtekeningen. En ik kan je vertellen dat ik apetrots ben als ik zie wat er vandaag de dag allemaal met mijn bouwtekeningenpakket gemaakt wordt.

Wil je gebruik maken van een van mijn bouwtekeningen? Op deze pagina vind je meer informatie!